382 --- روی رگ پاییز

وقتی سرمای گس غروب های مهر به تنت می خورد . تازه یادت می افتد که چقدر اشتباه کرده ای در زندگی ات . چه جاهایی که نرفته ای . چه حرفهایی که نزده ای . و چه دست هایی که بیخودی رها کرده ای .

درست مثل خرمالوی کالی که همچین که می چینی اش . تازه می فهمی که اشتباه کرده ای . نه می توانی بندازی اش دور . نه می توانی بخوری .

پاییز همینطور است .